سلام سهراب

salamsohrab — Fri, 06 Oct 2006 19:55:18 GMT

خدا حافظ سهراب

يك سال قبل شروع كردم. همزمان با سالروز ولادت سهراب ...اينك سلام سهراب يك ساله شده ... به دلايلي تمايل به ادامه نوشتن اين وبلاگ ندارم...در طول اين يك سال تمام تلاشم اين بود كه خطي ننويسم كه آزار دهد كسي را...با اين حال برمن ببخشاييد اگر سهوي در قلم رفت و دلي را آزرد ...نيك مي دانيد كه آيين من رنجاندن هيچ كس نيست ...دوستان داشته و دشمنان نداشته ام را دوست دارم پس ناخواسته اگر دلي رنجيد پوزش مي خواهم ...سالروز ولادت سهراب را تبريك مي گويم و از حضورتان مرخص مي شوم ...بدرود

salamsohrab — Wed, 04 Oct 2006 18:16:18 GMT

"یکی از بزرگان اهل تمیز" درگذشت.

عمران صلاحي شاعر و طنز پرداز نامي ايران درگذشت.وي با نام مستعار "يكي از بزرگان اهل تميز "،"بچه جواديه" ، "ابوطياره "، "زرشك" و...مطلب مي نوشت.از او كتاب هاي گريه در آب ، قطاري در مه، رؤياي مرد نيلوفري،طنز امروز ايران،حالا حكايت ماست و...به جاي ماند.روحش شاد.از سروده هايش اين است:

آینه من ، تصویر تو، بسیار شو ، بسیار شو

کهسار من ، پژواک تو، تکرار شو ، تکرار شو

خورشید می ساید جبین برخاک و می بالد زمین

معراج شبنم را ببین ، ایثار شو، ایثار شو

باران شلنگ انداز شد د یوانگی آغاز شد

گل باز شد ، گل باز شد ، بیدار شو ، بیدار شو....

salamsohrab — Sat, 23 Sep 2006 10:39:18 GMT

دانش با آگاهی ملازم نیست

بسا بر عكس دانش افزون گردد و آگاهی كاسته شود!

آغاز سال تحصیلی نو

بر شما دانشجویان عزیز

مبارک باد

خم

salamsohrab — Mon, 04 Sep 2006 23:29:18 GMT

این شعر را در سال ۷۰ سرودم شان نزول عجیبی دارد

ولی به بهانه نیمه شعبان تقدیمش و قدیمتان می کنم.

دریغا ماه من در پشت ابر است

رفیقان جام من لبریز صبر است

الا ای ابر یک دم رو به یک سو

که بینم لحظه ای آن چشم و ابرو

ببینم آن لبان شکر افشان

ببینم چهره اش چون مه درخشان

الا ای ابر گو این دشمنی چیست

مرادت از جدایی افکنی چیست

چو بردارد لب اشك از لبم لب

زداغ آه هايم مي كند تب

ز چشمانم هزار آيينه افتاد

گذار آينه بر سينه افتاد

در آن سينه رخ دلدار را ديد

ز شرم روي او بر خويش لرزيد

چو آه آتشين دل خروشيد

شكست آيينه و دل را خراشيد

...

salamsohrab — Fri, 01 Sep 2006 23:12:38 GMT

يادم باشد حرفي نزنم كه دلي بلرزد

خطي ننويسم كه آزار دهد كسي را

يادم باشد كه روز و روزگار خوش است

وتنها دل ما دل نيست

يادم باشد جواب كينه را با كمتر از مهر

و جواب دو رنگي را با كمتر از صداقت ندهم

يادم باشد بايد در برابر فريادها سكوت كنم

و براي سياهي ها نور بپاشم

يادم باشد از چشمه درسِِ خروش بگيرم

و از آسمان درسِ پـاك زيستن

يادم باشد سنگ خيلي تنهاست...

يادم باشد بايد با سنگ هم لطيف رفتار كنم

مبادا دل تنگش بشكند

يادم باشد براي درس گرفتن و درس دادن به دنيا آمده ام ...

نه براي تكرار اشتباهات گذشتگان

يادم باشد زندگي را دوست دارم

يادم باشد هر گاه ارزش زندگي يادم رفت

در چشمان حيوان بي زباني كه به سوي قربانگاه مي رود

زل بزنم تا به مفهوم بودن پي ببرم

يادم باشد مي توان با گوش سپردن به آواز شبانه ي دوره گردي

كه از سازش عشق مي بارد

به اسرار عشق پي برد و زنده شد

يادم باشد معجزه قاصدكها را باور داشته باشم

يادم باشد گره تنهايي و دلتنگي هر كس

فقط به دست دل خودش باز مي شود

يادم باشد هيچگاه لرزيدن دلم را پنهان نكنم تا تنها نمانم

يادم باشد هيچگاه از راستي نترسم و نترسانم

يادم باشد زنده ام

مولوي، مداد و نمره اخلاق سهراب

salamsohrab — Tue, 22 Aug 2006 19:42:18 GMT

مولوي از ديدگاه سهراب:

كتاب درس فارسي يك مرقع بي قواره بود . درآن خزف كنار صدف بود:قاآني كنار مولوي.مولوي در كتاب سال سوم ابتدايي بود . مهم نبود كه مولوي دور از فهم ما بود.دور از فهم دانشجوي ادبيات هم هست.شعرش از رو هم درست خوانده نمي شد.

خانه و مدرسه سهراب:

در كتاب درس خوانده بودم :

بچه جان بر سر درخت مرو لانه مرغ را خراب مكن

و بارها بر سر درخت رفتم و لانه مرغ را خراب كردم.نمره اخلاقم در مدرسه بيست بود.در خانه صفر.در مدرسه سر به زير بودم .در خانه سركش.در مدرسه مي ترسيدم در خانه مي ترساندم .مدرسه هواي ديگر داشت با رسومي ديگر.دياري بريده از كوچه و بازار و شهر بود.يك جزيره بود.لاپوتا بود:در اين جزيره خوراك درسي ما آبستره بود: نصيحت متساوي الساقين.حكايت متوازي الاضلاع.قرائت قائمه.زبان اهل جزيره را نمي شد فهميد...

خودكار و مداد سهراب:

خودكار از شان قلم كاست.و دوات را نفي بلد كرد.اما اين همه ماجرا نبود .خودكار آفتي شد و به جان مداد افتاد.با خودكار مرثيه مداد نوشته شد.مداد يار ديرينه ما بود ...مداد را نرمي بود و خودكار را درشتي است....آن را شرم و حيا برازنده بود اين را پرده دري در خور است.هنجار مداد انتزاعي بود.روش خودكار عيني است...آن را حضوري منفعل بود اين را ظهوري فعال است.مداد اگر به خطا مي رفت امكان محو خطا بود. خودكار اگر بلغزد لغزش به پايش نوشته است.مداد خود نمي نمود خودكار مي فريبد....

چنار و خيار!!:

روزي هم در كلاس بوديم دبير ادب هم بود و تكه اي از محمد عوفي در ميان بود و در ذم خيانت.ما سر در كتاب داشتيم و دبير بلند مي خواند و بدين جا رسيد كه :"خيانت در نبشتن صورت جنايت دارد تا خردمندان را معلوم شود كه خيانت و جنايت هر دو يكي است."بلند شدم و اجازه خواستم و گفتم :"چنار و خيار هم در نوشتن مانند هم اند پس بايد هر دو يكي باشند كه دبير از جا در رفت و مرا از در بيرون راند.اما عوفي در كلاس ماند.

نقل از :كتاب اطاق آبي سهراب سپهري ص:۳۴-۳۷

۱-در باره مولوي جالب است بدانيم كه خودش مدعي است كه تلاش كرده در حد فهم مخاطب سخن گويد وگرنه مفاهيم برتري در سر داشته است...:

آنچه مي گويم به قدر فهم توست مردم اندر حسرت فهم درست

۲-با آنچه كه سهراب در باره مداد و خودكار گفت موافقم اما هميشه دوست داشتم زودتر اجازه مي دادند تا با خودكار بنويسم تا از شر تراشيدن مداد نجات يابم .چون مداد تراش نداشتم و مجبور بودم با چاقوي آشپزخانه كه بزرگ بود آن را بتراشم.

salamsohrab — Fri, 11 Aug 2006 22:32:18 GMT

داستان اعتكاف و حاشيه هاي آن:

بدون شك انچه گفته مي شود( جز سخنان آيت الله شاه آبادي) بخشي از حواشي اعتكاف است.متن اعتكاف جوانان و پيراني بود كه با شور و حال وصف نشدني و با ادب و متانت خاصي اعمالشون رو انجام مي دادند و زحمت هاي زيادي كه براي برگزاري و سرويس دهي مصروف شده بود بر كسي پوشيده نيست و نيازي به برجسته سازي ندارد.

۱ـشب سيزدهم با آقا رضا به سمت مسجد امام حسن عسگري كه مركزي ترين محل اعتكاف در ايران است ، رفتيم . رضا كارت ورود به اعتكاف رو از قبل تهيه كرده بود گفت تو هم بيا تا بريم . من راستش هنوز تصميم جدي نگرفته بودم برا همين گفتم همين طوري ميام اگه ديدم براي ورود مشكلي نيست ميام داخل بعد تماس مي گيرم فردا بيان ماشينو ببرن و برام ي كمي وسيله بيارن.

با هم رفتيم ديدم صف درست شده و كساني كه كارت دارن دارن ميرن داخل. بچه هاي انتظامات هم آقايون بي كارت رو به داخل راه نمي دن . دوربين فيلم برداري هم داشت از ي آقاي هيكلي فيلم برداري مي كرد و اون هم داشت با موبالش صحبت مي كرد.رضا رفت داخل من موندم بيرون . ظاهرا خيلي سفت و سخت مي گرفتن و من بايد بر مي گشتم . از در سمت بازار مسجد رفتم ديدم دو نفر بچه ي تقريبا سيزده چهارده ساله اونجا وايسادن برا انتظامات . كمي بعد چهار نفر آمدن كه برن داخل بچه ها گفتن نميشه . اونا كارت شناسايي هاي خود را مي خواستن بدن كه راهشون بدن برن داخل و برگردن ...من فرصت را غنيمت شمرده سرمو انداختم پايين و رفتم داخل نمي دونم ديدن و به رو خودشون نيووردن يا نديدن . رفتم و رضا رو ديدم . گفت من رفتم با مسوول شبستان پايين صحبت كردم كه بهت كارت ورردي بده گفته بايد ببينيم چي ميشه الان كه جا نداريم... با اينكه رفته بودم داخل ولي هنوز ترديد داشتم بمونم يا نه . موندم و آنچه به چشم خود ديدم را به عنوان خبر و بدون هيچ تحليلي ارايه مي دم البته باز تكرار م يكنم متن اعتكاف مطالب مهم و زيادي داره ولي من به حواشي اون مي پردازم:

۲ـساعت حدود دوازده و نيم شب بود كه رضا داشت نماز مي خوند من هم توي حياط نشسته بودم مردم هم داشتن از در طرف پل ميدان مطهري وارد مي شدن . يهو ديدم در كاملا چوبي اي كه تقريبا بيست متر پايين تر از درب محل ورود بود و قفل هم باز شد و حدود چهل پنجاه نفر ريختن تو...همون آقاي هيكلي داره با فرياد بلند مي گه كي اين در رو باز كرد تمام زحمت يك ماهه ما هدر رفت .... صدا زدن آقايوني كه بدون كارت اومدن داخل جمع بشن . من هم رفتم با اينكه اونا منظورشون همين چهل پنجاه نفر بود . اينو از اينجا مي گم كه يكي از همونا به اين آقا گفت اگه در باز نمي شد ما باز هم ميومديم و اون آقا مي گفت آره حتما از ديوار ميومدين بالا! ديوارش حدود ده متر شايدم بيشتر ارتفاع داره! بچه ها جمع شدن ديدم آقاي هيكلي داره مي گه آسيد باقر تكيه اي تشريف بيارين آقا!... آقاي تكيه اي روحاني است كه ده دوازده سال قبل هم كه ستاد اعتكافي در كار نبود بسياري از كار هاي اعتكاف را انجام مي داد دوره قبل رييس شوراي شهر قم بود. جوون بسيار فعال و فول آف لايفي است. منتظر بودم سر و كله اون پيدا بشه ديدم نه يك نو جوون بسيار لاغر اندام كه خيلي هم راست و چوبكي راه مي ره اومد جلو گفت بفرماييد . آقاي هيكلي به ايشون گفت اين آقايون همونايي هستن كه بدون كارت داخل شدن .آسيد باقر كه بعدا فهميدم فرزند آقاي تكيه اي است گفت : اين كار شما درست نيست بچه هاي ما يك ماهه زحمت كشيدنن شما با اين كارتون زحمت هاي اون ها رو به هدر داديد. اعتكافتون درست نيست ووو من ديگه نموندم و كنار رفتم . بعدا ديدم بچه ها متفرق شدن و مذاكرات به نتيجه نرسيد.حتي تهديد به اينكه يك ذره غذا به هيچ كدومتون نمي ديم هم فايده نداشت !!!

۳ـ سحر روز اول غذا آوردند و تهديد خود را عملي كردند و شكم بي كارتي ها بي غذا موند . البته من و رضا با هم شريكي قورمه سبزي رو خورديم .

۴- نزديكاي اذان شد قاري داشت قرآن مي خواند كه ديدم قرآن قطع شد و آقاي تكيه اي ميكروفون در دست مي گه پمپ آب را روشن كنيد آقايون رفتن توالت گير كردن آب دستشويي قطعه . قاري دوباره قرائت قرآن خود را ادامه داد.

۵- آقاي تكيه اي طريقه نيت اعتكاف را به آقايون گفت ! اومد درباره طريقه نذر اعتكاف برا مسافرين بگه كه اذان صبح شد و گفت ديگه وقت نذر کردن تمام شد كسي كه واسه امروز نذر نكرده نمي تونه معتكف بشه وبايد از فردا شب معتكف بشه.

۶-زير زمين مسجد امام كه رضا جاش اونجا بود خيلي گرم بود چون وسايل خنك كننده در اونجا نيم روز اول راه نيفتاده بود اومديم زير سايه بان هاي داخل حياط خوابيديم ولي بازم گرم بود بلند شدم رفتم داخل شبستان فيض ديدم عجب فيضي مي برن معتكفين اونجا همه زير كولراي خنك خواب بودن. يك جاي خالي گير آوردم و دوساعتي خوابيدم .

۷-بعد از ظهر بي كارتي ها را ثبت نام كردند تا براشون كارت صادر كنن و افطاري بهشون بدن.

۸ـچند سال قبل كه در اعتكاف شركت مي كردم برخي از معتكفين پاكستاني تبار ذكر مخصوصي داشتن به اين صورت كه يكي از آنها فرياد مي زد نعره حيدري و بقيه مي گفتتند يا علي ...راستش هنوز هم نمي دونم عبارتي كه به كار مي برن نعره حيدري است يا چيز ديگه ولي نمي فهمم يعني چي .امسال چون اتباع پاكستاني در مسجد امام كم بودند فكر كردم خبري نيست ولي به محض اينكه معتكفين افطار خوردند و كمي سر حال اومدند ديدم بعضي هاشون شروع كردند با اين تفاوت كه اين دفعه ايراني ها مي گفتند نعره حيدري . ي آقايي هم بلند شد و داد زد تو را خدا بس كنيد اين كار ها ولي با بر خورد بدي مواجه شد.

۹-يك چيز ديگه هم كه خيلي تكرار مي شد لعن هايي بود كه گفته مي شد. به دلايلي از ذكر افراد مورد لعن پرهيز مي كنم ولي جالب بود كه معمولا با يك اعوذ بالله و يا براي شادي دل حضرت زهرا شروع مي شد و گوينده چند نفر را رديف مي كرد و مي گفت بر...لعنت اطرافيان هم مي گفتند بش باد! بر ...لعنت . بش باد! و....

يك شب ساعت يك يك و نيم بود كه علي رغم خاموشي كه براي استراحت داده بودند يكيشون شروع كرد بر ...لعنت ....يهو يك آقاي ميان سالي كه نزديكاي ما خواب بود از خواب پريد و گفت بر خودت لعنت بر مردم آزار لعنت...

۱۰-داشتم از پله هاي زير زمين بالا مي رفتم ديدم يك آقاي ريشويي داره بد و بيراه مي گه و پايين مياد با يك آدم ريش بلند ديگه دعواش شده بود يكيشون حسابي گنده و هيكلي و ديگري لاغر آقاي هيكلي به آقاي لاغر مي گفت آخه قابليت زدن هم نداري ...لاغره هم با يك حالت جالبي مي گفت برو بابا ...بعضي ها هم جداشون كردن كه بابا اعتكافتون باطل ميشه.

۱۱-شب دوم به مناسبت سيزده رجب آيت الله نصرالله شاه آبادي سخنراني جذابي داشت كه ذكر موارد سخنان ايشان خالي از لطف نيست( ايشون فرزند آيه الله شاه آبادي استاد عرفان حضرت امام هستند)تمام سخن ايشان آن بود كه هيچ كس جز خدا را مؤثر در وجود ندانيد مثالهايي زد ازجمله گفت:

وقتي خواستم ازدواج كنم مهريه ام ۵ هزار تومان بود و بايد ۲ هزار تومان هم پول نقد مي داديم. داداشم ـ خدا به داداشش عمر با عزت بده يك زماني من در كلاس عرفان ايشان در باغ سالاريه شركت مي كردم روحياتش خيلي عاليه ـ مي گفت داداشم رفت تا قرض بگيره ولي گويا بهش نداده بودند برگشت خونه ديدم داره غر مي زنه : مردم نون ندارن بخورن زن مي خوان. مردم نمي تونن تنبونشونو جمع كنن (فكر كنم اينو گفت ) اونوقت زن مي خوان .من هم گفتم خدا بزرگه...داداش ي چيزي زير لب گفت و رفت خوابيد .من هم رفتم خوابيدم ولي اون شب براي نماز شب كه بر خواستم گفتم خدايا تو خودت مي دوني كه من براي اينكه مبادا نافرماني تو را كنم ميخوام ازدواج كنم پس كمكم كن... فردا صبح ديدم ي آقايي در زد و من در حالي كه دراز كشيده بودم ديدم كه داداشم رفت در رو باز كرد مي ديدم داره با ي آقايي دم در صحبت مي كنه خيلي طول كشيد تا برگشت وقتي برگشت گفتم كي بود؟ گفت هيچ كس . گفتم آره جون خودت هيچ كس! بابا اون رو من فرستاده بودم حالا زيرش مي زني ؟ گفت بله يك آقايي دو هزار وپانصد تومان آورده بود بهمون داد...

-در سال اول ازدواجم به نجف كه رفتم از من سور مي خواستند كه بله پسر آيت الله شاه آبادي ازدواج كرده ... من هم پول سور نداشتم ولي عجيب بود كه همه به من قرض مي دادند ...بازاري افتخار مي كرد كه به من قرض بده ...يك روز مرحوم ايت الله استهباناتي كه مرجع تقليد هم بودند من رو ديدند و گفتند فلاني داره آخر ماه مياد و من پول ندارم به طلبه ها شهريه بدم داره آبروم ميره ديگه خودت مي دوني ...من هم رفتم حرم حضرت علي و به آقا گفتم من مي دونم كه هر چي آبرويه مال تويه پس بيا و آبروي منو حفظ كن . حالا كه به من گفته تو هم آبروي منو نبر . بعد از اون دوسه بار آيت الله استهباناتي رو ديدم و از ترس راهمو كج كردم كه منو نبينه و من خجالت بكشم تا بالاخره يك بار كاملا رودر روي هم بوديم و نمي شد كاري كرد منو ديد گفت آشيخ نصرالله خدا آبروت رو حفظ كنه كه آبروي منو حفظ كردي ... من هم خوشحال شدم ولي در دلم داشتم به حضرت علي مي گفتم دستت درد نكنه...

- ايشون طلبه هاي غير ملبس را هم از ياد نبردند و گفتند طلبه غير ملبس مثل سرباز احتياط است مثل همه مردم در حالي كه امام زمان سرباز آماده به خدمت مي خواد و طلبه اي سرباز آماده به خدمته كه لباس روحاني داشته باشه. بله اگه لباس روحاني تنتون باشه ديگه نمي تونيد ساندويچ بخوريد و سر كوچه داد بزنيد هوي مش تقي بيا...

- مي گفت : يك زماني من دوازده سالم بود و در قم بودم سر كوچه يك خانمي را ديديم ايستاده... به خدا هر چي دقت كردم نفهميدم روي اين خانم به كدوم طرفه تا اينكه راه افتاد تازه فهميدم كه روش به كدوم طرفه حالا اين هم وضع بعضي خانم ها در قمه ... اين كه وضع مركز تشيع جهانه خدا به داد جاهايي برسه كه مركز تشيع نيست...

-در باره كنترل جمعيت هم گفتند: اين چه سياستي است كه دولت جمهوري اسلامي داره مگه پيامبر اكرم (ص) نفرموده تناكحو تناسلوا فاني اباهي بكم يوم القيامه ولو بالسقط(يعني ازدواج كنيد و بچه بياوريد من پيامبر به شما در روز قيامت افتخار مي كنم حتي به بچه هاي سقط شده شما... آخه اين چه وضعيه كه يك آقايي ساعت دوازده شب زنگ زده به من كه آقا به دادم برس گفتم چي شده گفت مشكلي برام پيش اومده به فلاني زنگ زدم گفته به شما بگم گفتم بفرماييد گفت : من يك بچه دارم و الان به طور ناخواسته زنم حامله شده و من نمي خوام بچه دومم به دنيا بياد چه كار كنم؟ بهش گفتم خفه شو ( نمي دونم شايد هم گفت بهش گفتم برو گم شو خوب يادم نيست چون تمام سخنان ايشون را به مضمون ولي نزديك به گفتار خودشون نقل مي كنم) روزي دست خداست گفت آقا تربيتش سخته گفتم تو خودت رو تربيت كن بچه هات با تربيت ميشن اين حرفا چيه ...آقا وازكتومي آيودي ووو برای كنترل جمعيت اونم رایگان!!! ...اين ها لطمه به شيعه است ... ( برای من جالب بود كه ايشون اسم علمي اين هارو خيلي قشنگ مي دونست)

سخنان ايشون اونقد برا معتكفين جذاب و شادي آور بود كه دوست نداشتند تموم بشه ايشون هم در اين باره خاطراتي گفتند كه اگه بگم اين پست وبلاگ خيلي خيلي طول ميكشه.

۱۲- از خصوصيات اعتكاف امسال حضور چشم گير سنين ده تا پانزده ساله بود كه به صورت گروه هاي هفت هشت نفره با هم بودند رفتار بعضي هاشون خيلي عجيب بود مثلا به هم زنگ مي زدند و صداي موبايلي به گوش مي رسيد كه زنگش اين بود : يك كمي منو دوسم داشته باش ...( ي دختر مي خوند) يا اينكه ي بار ديدم دوتا از همين نوجوونا دارن ترانه گوش مي دن صداي ترانه با اينكه از طريق ام پي تري پخش مي شد و هر كدوم ي گوشي هندز فري را در گوش خود داشتند ولي صداش اونقد زياد بود كه من مي شنيدم يكيشون پاشو به سبك ترانه به زمين مي زد و يكيشون هم چنان غرق در ترانه شده بود كه بي اعتنا به اطراف خود شونه هاشو تكون مي دادو در واقع ...

۱۳- كنار ما دوتا پريز بود كه مي گفتند يكيش خرابه جرقه ميزنه و ممكنه برا شارژ موبايل خطرناك باشه و بسوزونه . من شارژر موبالمو زدم به اون پريز سالم... ولي چند دقيقه بعد ديدم كسي اومده و شارژر خودشو زده جاي شارژر من و شارژر منو زده به پريز خراب ... رفتم به آقايي كه داشت از اون موبايل استفاده مي كرد گفتم بابا دستت درد نكنه گفت كار صاحب موبايله اوناهاش و يك قيافه هيكلي ريشويي رو نشونم داد من گفتم بهش بگو دستش درد نكنه ... يك ساعت بعد در حياط عزاداري بر پا كرده بودند و آقاي احمد خاتمي سخنراني مي كردند بعد از سخنراني ايشون ديدم گروهي از جوان ها دارن عزاداري مي كنن با سبك عزاداري هاي امروزي . از قضا همون آقاي هيكلي كه جاي شارژر موبايل منو با جاي شارژر موبايل خودش عوض كرده بود داره ميدون داري مي كنه و مي گه آقايون بشينيد بفرماييد بشنيد!

۱۴- امسال حموم رو به روي مسجد خراب بود حموم حضرتي هم خراب بود و بايد براي غسل اعمال ام داوود يا غسل واجب به حموم گذر خوان يا حمومي كه در خيابون بازار بود مي رفتند . نكته جالب اين بود كه چند تا از دستشويي ها را دوش گذاشته بودن كه هر كه مي تونه باآب سرد غسل كنه بره اونجا غسل كنه .

۱۵- اعمال ام داوود ظاهرا از راديو قرآن و اگه اشتباه نكم از يك شبكه تلوزيوني پخش مي شد بعد از نماز عصر دو تن از قاريان بين المللي ( آقايان طوسي و دباغ)دعوت شده بودند كه سوره هاي وارد شده براي اعمال ام داوود را بخونن ... در اعمال ام داوود آمده كه سوره حمد صدبار خوانده شود و سوره توحيد صد مرتبه . آيه الكرسي ده مرتبه و سوره انعام سوره كهف لقمان ووو بعد هم از انشقاق تا آخر قران كه فكر كنم مجموعا شش جزء ميشه. برنامه شروع شد من اعمالم را به تنهايي انجام مي دادم چون گفته شده در جايي كه رفت و آمد كم باشه و كسي با تو صحبت نكنه ووو با كمال تعجب ديدم قاري شروع كرد به خواندن صد مرتبه سوره حمد ووو البته مشكل صوتي پيدا شد و ديگه صداشون پايين نمي اومد نفهميدم واقعا اين صد مرتبه ها تا آخر به اين سبك خوندن و از راديو هم پخش شد يا نه.

راستي آش اون قد شور شده بود كه صداي آشپز هم در آمده بود حد اقل سه یا چهار بارش را من که در جماعت کم شرکت می کردم از زبان آقای تکیه ای شنيدم که از طریق بلند گو به شدت گلايه می کرد که آقا اعتکاف افت کیفی کرده ...من هم زير لب مي گفتم سرت سلامت در عوض به قول خودت پانصدهزار نفر امسال در اعتكاف شركت كردند...

زخم دوست!!!

salamsohrab — Fri, 04 Aug 2006 14:44:18 GMT

رابعه روزی حسن بصري، مالك دينار و شقيق بلخي نزد رابعه عدويه رفتند . رابعه بيمار بود. حسن بصري گفت : هر كه بر زخمی که از دوست به وی رسیده صبر نكند در ادعايش راستگو نيست. رابعه گفت از اين سخن بوي خود خواهي مي آيد.شقيق بلخي گفت : هر كه بر زخمی که از دوست به وی رسیده شكر نكند در ادعايش راستگو نيست. رابعه گفت ازاين بهتر. مالك دينار گفت:هر كه از زخم دوست لذت نبرد در ادعايش راستگو نيست.رابعه گفت : از اين بهتر. گفتند تو بگو . گفت:هر كه زخم دوست را با مشاهده دوست فراموش نكند در ادعايش راستگو نيست. زنان مصر در مشاهده يوسف كه مخلوق است دست خويش بريدند و نديدند، اگر كسي در مشاهده ي خالق اينگونه باشد عجيب نبود

خم(روز زن مبارك باد)

salamsohrab — Sat, 15 Jul 2006 20:16:18 GMT

ی روزی رفته بودم تو باغ مش براتعلی ی خوشه انگور بخورم

آره لایقم همون بود که براش کتکی ناجور بخورم!

خدا روز بد نده ـ که نمی ده ـ بلا به دور

اگه داد کتک باشه از ننه جون اونم چه جور

ننه کوکبم منو به کرسی بست...فلک شدم

که چرا شیطونک و بی ادب و کلک شدم

ننه کوکبم منو با ترکه ی نرم می زد

چقدم محکم و دلگرم میزد

زن داداش اومد بهم کمک کنه

کمک نا مسلم نا خلف کلک کنه

ی چوب کلفت و خشک داد به ننم

که ننم با ترکه نرم نزنم

چوب نرم ننه جون یا چوب خشک زن داداش

هر دو تا درد دارن...تو را خدا بزن یواش

ای خدا داد بزنم داد نزنم

جای ترکه ي ننم نشسته بر روی تنم

...

ننه جون فدای اون دستت بشم

قوربون اون چشای مستت بشم

خم

salamsohrab — Tue, 27 Jun 2006 19:16:18 GMT

راز گل ياس را چه كس مي داند؟

شبنم؟

نه.

غم؟

غم هم نه.

من؟ تو؟

نه. نه . نه.!!

راز گل ياس را خدا مي داند!!!!!!